వర్షం
ఎందుకో తనను దగ్గర
చేసినట్లు అనిపిస్తుంది
కారణాలు ఏవైతేనేం
నాలో ఆనందాలు నింపింది..
అది క్షణమే అని తెలిసిన
నా మనసు ఏదో బంధం
కోసం ఉవ్విలురుతుంది
వాస్తవమో కల్పితమో
మనసుకి హాయిగా ఉంది ...

నీ పెదవుల చిరునవ్వుల
వెనుక నే చిన్న కారణమై
నీ కనుల అందము
చాటున నే ఊహనై..
నీ తేనే మనసు
మాటున నే కోరికై,
వర్షించే నా కనులను నీ
నును వెచ్చని స్పర్శతో
ఆనందింపజేయవా....

సంగమం ..
నీ తనువు నా తనువుతో
మనసులు మాట్లాడుకుంటున్నాయి
మౌనమనే బాషతో
తడబడుతున్నాయి ..
నా అదరాలు నీ ఆదరాల స్పర్శతో
అలసిపోతున్నాయి..
నా కనురెప్పలు నీ కనుల చుంబనంతో ..
పొంగుతోంది ...
వెచ్చని శ్వాస వరద గోదావరిలా...
నీ స్వేదము రుచి ,
ఈ ఆనందపు అనుభూతి తీయనిది...

చిగురించిన తరువు అడిగినే
చిన్ననాటి గురుతులేవని
చెమ్మగిల్లిన కనులు చెప్పెనే
మనసు చాటున దాచినని..
విరబూసిన పూలు జల్లెనే,
కవ్వింతల అక్షింతలు,
చిరుగాలిలో వేడి తెలిపినే
నీ ఊపిరి నా చేరువ అయ్యెనని ....

చీకటి చిన్ని నవ్వు జల్లి నను ఆహ్వానిస్తుంటే ..
వెలుగు కనురెప్పలను తెరవనియడం లేదు ..
చీకటి నాకు కాటికి దారి చూపిస్తుంటే...
వెలుగు జ్ఞాపకాలను మరువనీయడం  లేదు ..
చీకటి నా తప్పులని పేరుస్తుంటే,
వెలుగు వర్తమానాన్ని నిర్దేశిస్తుంది..
చీకటి నను నన్నుగా చూస్తుంటే
వెలుగు నా అహాన్నీ చూపిస్తుంది.
చీకటి జీవితాన్ని చూపిస్తుంటే
వెలుగు జీవితంలో వర్ణాలు నింపుతుంది..
జీవితమే చీకటి అయితే
వెలుగు నీ పిలుపు అవుతుంది ...

నీ ప్రేమ పొందలేదే అని
నేను బాధపడిన ఆ క్షణాలు,
నీ ఇప్పటి కపట ప్రేమతో,
ఆ బాధను పూరించగలవా ..
నిజమైన ప్రేమ మార్పును కాదు ,
మనసును కోరుకుంటుంది ప్రియా ...!!!

నేను నేనులా ఉన్న క్షణం
నువ్వు నా చెంత లేవు ...
నేను మారిన ఈ క్షణం,
నీకు నేనున్నానంటు నిలిచావు..
ఇది నా మీద ప్రేమయా లేక
నాటకం లాంటి నా జీవితంలో
జీవిస్తున్న నటుడివా...